دنیای تصاویر فوتبالی

یه هودار پرسپولیسی

 تقدیم به همه هواداران با صفای پرسپولیسی

عشق را دوست نه در قفس

بوسه را دارم نه بر هوس

تو را دوست دارم تا آخرین نفس

پرسپولیس

این هم یه عکس خیلی قشنگ از دو فوق ستاره ی بارسلونا:مسی و ساویولا

نام کامل: خاوير ادلمار زانتي

تاریخ تولد: ده آگوست سال 1973 (34)ساله
محل تولد: آرژانتین - بوئينس آيرس
قد: 178سانتیمتر
پست: مدافع کناري راست - هافبک
باشگاه فعلی: اينتر  ايتاليا
شماره بازیکن در اينتر: 4
تعداد بازی ملی: 117
تعداد گل ملي: 5
باشگاهای قبلی: از سال 1992 تا 1993 در تيم دسته دومي (تللرس رميدوس د اسکالدرا) آرژانتين عضويت داشت که برای این تیم 17 بازی انجام داد و 1گل  به ثمر رساند. از سال 1993 تا 1995 در تیم بانفيلد آرژانتين که برای این تیم 64 بار به میدان رفت و 6 گل به ثمر رساند. و از سال 1995 تا به حال در تيم اينتر ميلان ايتاليا بازي ميکند که تا امروز 410 بازي براي اين تيم انجام داده و 11 گل براي اين تيم زده است.

خاوير زانتي بعد از اينکه در سال 1995 به اينتر ايتاليا منتقل شد پس از درخشش در اين تيم و کسب تجربه لازم به سرعت به بازيکن بزرگي تبديل شد و 4 سال بعد يعني در سال 1999 به عنوان کاپتان اينتر ميلان انتخاب شد. زانتي با 117 بازي بيشترين بازي ملي را براي آرژانتين انجام داده است و اولين گزينه براي کاپتاني تيم آرژانتين مي باشد.

               
در ايتاليا به خاوير زانتي لقب تراکتور (Trattore) داده اند. چون خاوير از قدرت بدني و جنگندگي و استقامت و همچنين از سرعت بسيار بالايي برخوردار است. اين بازيکن تمام نشدني چندين سال بهترين دفاع کناري راست جهان بوده است و در حال حاضر در سن 34 سالگي هنوز هم جنگنده و قدرتمند است.خاوير در نزد هواداران اينتر بسيار محبوب و دوست داشتني است بسياري از هواداران او را بزرگترين بازيکن تاريخ اينتر مي دانند. پاداش اين بازيکن وفادار و تأثير گذار در اينتر کاپتاني اين تيم بوده است. خاوير زانتي درباره حضورش در اينتر مي گويد :((اينتر اولين دري بود به روبه من براي ورود به فوتبال اروپا. من خيلي جوان بودم وقتي آمده بودم و فکر نمي کردم روزي به اروپا بروم از همان روز اولي که به ايتاليا رفتم بي صبرانه دوست داشتم براي اينتر بازي کنم من هميشه سپاسگذار خواهم بود از هواداران اينتر که از روز اول مرا حمايت کردند و هميشه به اينتر وفادار خواهم ماند و فوتبالم را در اين تيم به پايان مي رسانم و هيچوقت اينتر را ترک نخواهم کرد)). تقريبا خاوير هميشه براي اينتر در ترکيب اصلي فيکس بازي کرده است. در طي 9 سال اخير خاوير هيچگاه به خاطر کارت قرمز از زمين اخراج نشده است او  در هفده فبريه 1999 بود که براي اولين بار و آخرين بار از ترکيب اينتر  به خاطر کارت قرمز اخراج شد او در رقابتهاي کوپا ايتاليا در بازي اينتر در مقابل پارما از زمين بازي اخراج شد.
خاوير زانتي از لحاظ اخلاقي هم بازيکن شايسته اي است او يک مؤسسه خيريه براي کودکان با وضع نامساعد و بي سرپرست در کشورش آرژانتين تأسيس کرد.
خاوير در بندرگاه داک سود و در حوالي بوئينس آيرس  متولد شد . و دوران کودکي و نوجواني خود را در اين بندرگاه پشت سر گذاشت. او هم به مدرسه مي رفت و هم سخت کار مي کرد. خاوير به پدرش در کار بنايي کمک مي کرد. او همچنين در خوار و بار فروشي پسر عمويش کار مي کرد و از آنجا که به فوتبال علاقه زيادي داشت به محض اينکه فرصتي پيدا مي کرد در زمين شيب دار و نامساعدي در حومه شهر به توپ بازي مشغول مي شد.
خاوير علاقه داشت به اينديهپندينته برود و در ليگ جوانان براي اين تيم بازي کند ولي از آنجا که اين باشگاه حضور خاوير را در اين تيم نپذيرفت او به عضويت تيم دسه دومي تللرس رميدوس د اسکالدرا در آمد. و يک سال بعد به تيم دسته اولي بانفيلد پيوست. او اولين بازي خود را در مقابل ريورپلاته در دوازده سپتامبر 1993 براي بانفيلد انجام داد و اولين گل خود را در رده باشگاهي در مقابل تيم نيو ولز اُلد بوي به ثمر رساند که آن بازي با نتيجه 1-1 به پايان رسيد. خاوير پس از نشان دادن شايستگي خود و درخشش در تيم بانفيلد از طرف تيمهاي ريورپلاته و بوکا جونيورز پيشنهاد هايي دريافت کرد ولي او در نهايت در سال 1995 به تيم اينتر ميلان ايتاليا پيوست.او در 570 بازي رسمي باشگاهي  براي اينتر به ميدان رفت و سومين بازيکن تاريخ اينتر از لحاظ تعداد بازي براي اين تيم مي باشد.جوسپه برگومي با 758 بازي بيشترين بازي را براي اينتر انجام داده است و فاکتي با 634بازي دومين بازيکن تاريخ اينتر است. خاوير پانصدمين بازي حرفه اي خود را براي اينتر در 27 سپتامبر 2006 در مقابل بايرن مونيخ انجام داد.او همچنين صدمين بازي خود در جام باشگاهاي اُروپا را در 22 نوامبر 2006 در مقابل اسپورتينگ پرتقال انجام داد.
کاپتان زانتي همراه با تيم اينتر در 7 تورنومنت معتبر اروپايي توانسته به عنوان قهرماني برسد: قهرماني در جام يوفا در سال 1998 - قهرماني در کوپا ايتاليا در سال 2005 و سال 2006 - قهرماني در سوپر جام ايتاليا در سال 2005 و سال 2006 - قهرماني در سري آ ايتاليا در فصل 2005_2006 و فصل 2006_2007.
خاوير در حال حاضر در کنار کامبياسو در پست هافبک بازي ميکند او از زماني که مايکون در ترکيب اينتر قرار گرفته است از دفاع راست به پست هافبک منتقل شده است.
خاوير زانتي از زماني که در اينتر بازي مي کند 14 سر مربي را به خود ديده است. او از اين لحاظ تنها بازيکن اينتر است و با تاکتيکهاي 14 مربي مختلف در اينتر بازي کرده است.خاوير زانتي با تيم اينتر تا سال 2010 قرارداد دارد. خاوير اميدوار است که در همان تيم اينتر فوتبالش را به پايان برساند و کفشهايش را آويزان کند او اگر همينطور ادامه دهد به اسطوره فوتبال اينتر تبديل خواهد شد.
خاوير زانتي در رده ملي هم هميشه براي آرژانتين عالي بوده است. از مهمترين افتخارات او در رده ملي ميتوان به نايب قهرماني در المپيک 1996 آتلانتا اشاره کرد. او در جام جهاني 1998 و 2002 هم براي آر‍ژانتين بازي کرده است ولي در جام جهاني 2006 با تصميم جنجال بر انگيز خوزه نستور پکرمن از ترکيب تيم آرژانتين کنار گذاشته شد و به جاي او ليونل اسکالوني دعوت شد تا تعجب هواداران و رسانه ها را بر انگيزد.با انتخاب آلفيو بازيله به عنوان سر مربي آرژانتين بار ديگر زانتي به ترکيب تيم ملي دعوت شد تا در 7 فبريه 2007 در مقابل فرانسه در يک ديدار دوستانه بازي کند.که در آن بازي آرژانتين با تک گل ساويولا به پيروزي رسيد که زانتي در به ثمر رسيدن گل نقش اساسي داشت.
زانتي در رقابتهاي کوپا آمريکا 2007 کاپتان آرژانتين بود. او قبلا در رقابتهاي کوپا آمريکا 1995 و 1999 و 2004 براي آرژانتين به ميدان رفته بود.

«مسی، لیونل  مسی، لیونل آندرس مسی، لیونل  مسی  کوچک، لیونل مسی  بزرگ، ...»
این ستایش فرناندو راموس ایبازگا مفسر سرشناس فوتبال اسپانیا از فوق ستاره جوان و ریزنقش بارسلونا بعد از گل بی نظیرش به ختافه در نیمه نهایی جام  حذفی اسپانیا (کوپادل ری) بود، استیوفیلد گزارشگر شبکه اسکای هم آن گل فوق العاده را این طوری گزارش کرد:
«یک، دو، سه، چهار، پنج، و ... گل» (مسی پنج بازیکن حریف را دریبل زد و بعد توپ را از بالای پای نفر ششم به درون دروازه فرستاد.)
بلافاصله بعد از آن گل ستایش ها شروع شد، از همان لحظه هم آن گل با گل تاریخی مارادونا در جام جهانی 1986 به انگلستان مقایسه شد. دلایل این مقایسه هم زیاد بودند: هر دو فوق ستاره آرژانتینی بودند، هر دو چپ پا، هر دو توپ را از چند متر مانده به نیمه زمین در اختیار گرفتند، هر دو پنج بازیکن حریف را دریبل زدند، و هر دو قبل از آن که نفر ششم به توپ برسد، با پای راست دروازه را گشودند. این گونه شد که تمام شبکه های خبری و ورزشی گل مسی را که نشان می دادند، گریزی به آن گل بی نظیر مارادونا هم می زدند و یادشان می افتاد که مارادونا اولین حامی جدی مسی در آرژانتین بود و مسی هم همواره گفته بود که مارادونا همیشه الگو و سرمشقش بوده. همین طوری بود که مسی بعد از زدن آن گل مارادونایی خطاب به الگویش که روی تخت بیمارستان خوابیده بود تا کبد بیمارش را درمان کند، گفت: «امیدوارم زود خوب شوی و برگردی» و مارادونا از همان روی تخت به مسی گفت: «خیالم راحت است که تو جای من را می گیری»...
آرژانیتنی ها خوشحال هستند که بعد از اسطوره دهه هشتادشان یک اسطوره دیگر پیدا کرده اند که می توانند سال ها به او دلخوش باشند و به او فخر بفروشند.

داستان زندگی لیونل آندرس مسی از آن قصه های بامزه عجیبی است که انگار از دل کتاب های داستانی پندآموز که برای تشویق انسان ها به باور داشتن قدرت اراده و عزم خود بیرون آمده:
لیونل فرزند یک خانواده متوسط آرژانتینی بود که در حومه روزاریو زندگی می کردند. برادر بزرگش مثل پدرش عاشق فوتبال بود و اگر چه پدر عاشق یوکاجونیورز بود اما برادر به تمرینات تیم نیوالدز بوی می رفت و همین کافی بود تا لیونل هفت ساله هم در یک تابستان همراه او شود و فقط با روپایی زدن در یک تمرین برای بازی در تیم کودکان نیوالدزبوی انتخاب شود. لیونل آن قدر با استعداد بود که در سن 10 سالگی کاپیتان تیم زیر 13  ساله های باشگاه شد و فقط یک سال بعد، اولین درآمد فوتبالی خودش را به شکل پاداش از باشگاه گرفت (پولی که با بخشی از آن یک پیراهن باشگاه ناپل با اسم مارادونا آن را خرید).
لیونل کوچک رشد نمی کرد و این شد که مادر نگرانش او را پیش پزشکان برد. پزشکان تشخیص دادند که او دچار کمبود هورمون رشد است و سر استخوان هایش زودتر از حالت معمول ( و قبل از شروع بلوغ) در حال بسته شدن هستند; اتفاقی که باعث می شد قد او حداکثر به 150 تا 155 سانتی متر برسد. خانواده اما برای درمان لیونل محبوب به دست و پا افتادند. پزشکان معالج آنها را به اسپانیا فرستادند، جایی که امید بود که در آن درمان با هورمون رشد باعث بلندتر شدن قد لیونل شود. درمان در اسپانیا خیلی گران بود، اما تقدیر در سیزدهم ژوئن 2000 برای لیونل مسی رقم خورد. او آن روز با برادرش ماتیاس به تمرینات تیم نوجوانان بارسلونا رفت و آن قدر هنرنمایی کرد که چشم بگرشتاین (مدیر فنی فعلی تیم و استعدادیاب آن زمان باشگاه) را گرفت. فقط یک هفته بعد بارسلونا با لیونل مسی قرارداد بست و کلیه هزینه درمان او را هم پرداخت، درمانی که دو سال به طول انجامید و در نهایت قد لیونل را به 168 سانتی متر رساند. در این دو سال لیونل مسی به یک ستاره در تیم های پایه بارسلونا مبدل شد و در سن 16 سالگی با عقد یک قرارداد حرفه ای شد بازیکن یکی از بزرگ ترین تیم های اروپا. 17 ساله که شد در بازی های لیگ اسپانیا برای بارسلونا بازی کرد و گل زد و چهره شد و بعد در جام جهانی جوانان ستاره تیم ملی آرژانتین و بهترین بازیکن و بهترین گلزن مسابقات شد و در 18 سالگی برای تیم ملی آرژانتین بازی کرد و در 19 سالگی بازیکن ثابت بارسلونا و فوق ستاره جدید فوتبال جهان شد.

اما مسی بزرگ همچنان همان مسی کوچک است، تمام دوربین های خبرنگاران و عکاس ها و مردان تلویزیون ها در شکار لحظه های متفاوت و غیرمعمول از زندگی او در این ماه ها و سال ها ناکام مانده اند و حتی یک داستان جنجالی از او چاپ نشده. لیونل مسی بزرگ که در آغاز فصل 18 هزار پیراهنش در شهر بارسلونا به فروش رفته هنوز آن قدر محجوب است که در زمان حرف زدن با خبرنگاران یا دوربین های تلویزیونی سرخ می شود و آن قدر مظلوم است که دکو (بازیکن پرتغالی بارسا که حکم برادر بزرگش را پیدا کرده) او را با خود برای خرید لباس می برد و به او می گوید که چه لباسی بخرد و چه چیزی را با چه چیزی ست کند.
دوستان نزدیکش، آندرس اینیستا بازیکن بارسلونا، پابلوزابالتا بازیکن اسپائول و سسکه فابرگاس بازیکنآرسنال  همه یک چیز را در مورد او می گویند: «شخصیت او در داخل زمین با شخصیتش در خارج زمین فوتبال خیلی فرق دارد. در داخل زمین فوتبال می شود از کلیه رفتارش اعتماد به نفس زیاد او را حس کرد. آنجا او دائم می خواهد که کاری بکند، همیشه در تلاش است و همیشه می خواهد خودش را به رخ بکشد. اما بازی که تمام می شود انگار او آدم دیگری می شود، انگار انرژی اش تمام می شود، می شود یک پسربچه آرام کم حرف مظلوم که دوست دارد گوش کند و حرف نزند، آدمی که اگر رهایش کنید، ساعت ها با یک دستگاه پخش موسیقی یا یک تلویزیون سرگرم می شود...»
برخی طرفداران فوتبال منتظرند تا رفتار شرارت بار وین رونی، یا شلوغ بازی ها و ولخرجی های بی حساب و کتاب کریستیاتو رونالدو را در لیونل مسی ببینند، اما مرد آرژانتینی میانه ای با این حرف ها ندارد. او خیلی راحت به خبرنگاران لو داده که برادرش مسئول مالی اوست و هر وقت که پول بخواهد، از او پول می گیرد و هیچ وقت نمی داند چقدر پول دارد و خیلی راحت هم به خبرنگاران گفته که بهترین جای دنیا در نظرش کاناپه راحتی اتاق نشیمن خانه اش و غذای محبوبش هم خوراک ماهی پخته شده توسط مادرش است...
او لیونل مسی است، یک فوق ستاره داخل مستطیل سبز و یک بچه آرام مظلوم معمولی در خارج آن.

بعد از آن گل فوق العاده مقابل ختافه، شبکه های تلویزیونی و رادیویی و نشریات، ول کن ماجرا نبودند، آنها تا جایی که توانستند در مورد این گل نوشتند و به طرق مختلف این «سوپرگل» را تحسین کردند. اما خود لیونل مسی بی خیال این حرف ها بود. او یک گل عالی زده بود، اما خودش اصلا قبول نداشت که گلش بی نظیر است. وقتی خبرنگارها از او پرسیدند: «بعد از آن گلی که زدی توانستی شب خوب بخوابی؟ اصلا خوابت برد؟» خیلی راحت گفت: «بله، راحت خوابیدم، حتی بهتر از شب های دیگر، راستش به خانه که رسیدم فقط یک بار گلم را در یک برنامه خبری دیدم و بعد هم گرفتم خوابیدم. بعد از آن هم اصلا آن گل را در تلویزیون ندیده ام...»

او لیونل مسی است، لیونل مسی بزرگ، یا لیونل مسی کوچک، او فوق  ستاره ای است که انگار با همه ستاره ها فرق دارد.

اینم چند تا عکس از لیونل مسی